Parma: Bapristery that makes you consider baptism

Standing Ovation, Seated

While I am readying up Modigliani’s second nude that I promised, I travel through Italy and just can’t hold it back. I also think you may love some beauty shown in simple ways, without me preaching art criticism all the way.

This huge, and proportionally an awkward edifice is Parma’s Baptisterium. Its construction began in the 12th century, and, as was usual in the Dark Middle Ages continued well into the 14th century: sometimes there was no budget, other times there was budget but no pink marble. In the Dark Middle Ages you didn’t carry on a project changing your marbles.

As is usual with Romanesque architecture, the building may look bulky and way out of the golden rule for proportions, but its decoration is something to admire.

There is a frieze running along the walls, showing mythical characters, with each element being a micro masterpiece.

The Mermaid

Δείτε την αρχική δημοσίευση 278 επιπλέον λέξεις

Οι δυο συλλαβές που λείπουν

Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το τραγούδι «Ο πολιτευτής» του Διονύση Σαββόπουλου, από το δίσκο «Η ρεζέρβα» (1979), ποτέ δεν σταμάτησε να ακούγεται, αλλά τα τελευταία χρόνια, με την απαξίωση των πολιτικών, έχει ξαναέρθει στην επικαιρότητα -άλλωστε και ο ίδιος ο συνθέτης του το διάλεξε για τίτλο μιας περσινής του παράστασης («Ο πολιτευτής. Μουσικοπολιτικά και άλλα»).  Αλλά ας εκμεταλλευτούμε τις δυνατότητες που μας δίνει το Διαδίκτυο, κι ας ακούσουμε το τραγούδι:

Οι στίχοι είναι οι εξής:

Αυτά τα λόγια με σφίξανε σαν πένσα,
τα είπε χθες το βράδυ μια ψυχή
κι ένας φαλάκρας, απ’ έξω και από μέσα χαμογελούσε,
ναι, γιατί να σκοτιστεί.

Θυμάσαι που βαλάντωνες εκεί στην εξορία
και διάβαζες και Ρίτσο και αρχαία τραγωδία;
τώρα κοκορεύεσαι επάνω στον εξώστη
και μιλάς στο πόπολο σαν τον ναυαγοσώστη.

Στη φοιτητριούλα που σ’ έχει ερωτευτεί
θα σε καταγγείλω πονηρέ πολιτευτή.
Τζάμπα χαραμίζει θα πάω να της πω
το νεανικό της και αγνό ενθουσιασμό.

Εκείνο που…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 1.331 επιπλέον λέξεις